pieterah blogt

waalse haan

2008-05-13T09:25:00.004+02:00

Afgelopen weekeinde een al lang gepland tripje door het Waalse land gemaakt met NOS-correspondent Thomas S. Des vrijdags heb ik eerst wat mensen in Leuven en daar leek zich het algehele gebrek aan voorbereiding te gaan wreken. 's Avonds kon ik niet bij Thomas slapen vanwege onwil bij hospita, alle jeugdherbergen vol. Gelukkig bracht Liesbet uitkomst. Bij haar hebben we in Leuven gelogeerd.
Op zaterdag een weinig brak naar Brussel gegaan, bij toeval een boekje over 'patrimonie industrielle' in Wallonie gevonden, daarna de allerlaatste auto bij Hertz gehuurd en vertrokken naar Waterloo om daar eerst maar eens te lunchen. Daarna begon anderhalve dag van absurde Waalse toestanden. Het eerst geindustrialiseerde deel van het vasteland, motor van de Belgische economie, maar sinds de jaren '60 in economisch verval met ongekende werkloosheid en onvermogen om de economie weer vlot te trekken. Als men wel iets probeert is het vaak nutteloos, zoals het hellend vlak van Ronquieres.

Dit apparaat, dat schepen over een hoogte van 68 meter en een lengte van 1400 meter verplaatst is betaald uit wafelijzergelden. Het principe van de wafelijzerpolitiek is: krijgt Vlaanderen iets, dan mag Wallonie voor hetzelfde geld ook iets doen. De Walen hebben gekozen voor een fikse uitbreiding van het waterwegennetwerk, om zo de kolen (die steeds minder gewonnen werden) te kunnen afvoeren. Daarom ook de scheepslift van Strepy-Thieu, de tegenprestatie voor het uitdiepen van de haven van Zeebrugge.

Hoogteverschil: 70 meter, maximaal tonnage: 2000. gebruik: nihil.
De volgende dag, na een avondje Charleroi, waar trouwens een ongebruikt metrostelsel ligt (net als de vorige twee bezienswaardigheden een van de grands travaux inutiles). In Marcinelle (ook de voormalige woonplaats van Marc Dutroux), een deel van de agglomeratie Charleroi de ware troosteloosheid aanschouwd. De verlaten mijnschachtbokken steken uit boven de arbeidershuizen, zwart van roet. Alom steenbergen, onnatuurlijke heuvels opgetrokken uit het puin dat uit de grond is gekomen bij het aanleggen van de mijnen.
In Marcinelle het mijnmuseum gezien: prachtig, maar met meer personeel dan bezoekers. Het is ook de plek waar de grote mijnramp van 8 augustus 1956 plaatsvond waarbij vooral Italiaanse mijnwerkers omkwamen.
Doorgereden richting Luik, naar Blegny-Mine. Daar weer een museum met weinig bezoekers. Door de mijnschacht rondgeleid (met zijn drieen: Tomas en ik en oud-mijnwerker Johan als gids) op 30 en 70 meter diepte (de mijn is een kilometer diep).
Daarna nog een bezoek aan Cheratte, een dorpje geheel rondom de Charbonnage du Hasard, een dertig jaar geleden gesloten steenkoolmijn. Het gebouw stond er nog maar leek ontoegankelijk. Totdat een Portugese dorpeling (een oud-mijnwerker, zoals alle oudere mannen in het dorp) met beschikking over de sleutels van het complex ons een rondleiding aanbood, tegen betaling van tien euro aan zijn kleinzoon. Zo gingen we de verlaten mijngebouwen binnen, waar het eruitzag alsof de mensen in grote haast waren vertrokken: stapels kleren, schoenen en laarzen, kasboeken, een brandkast voor de uitbetaling. Foto's hier.

Daarna tot grote schrik ontdekt dat Luik een best wel mooie binnenstad heeft, weer een vooroordeel verloren. Maandag teruggekeerd naar Groningen. Mooi weekend.

Schaamlapgeschiedenis

2008-05-07T12:12:00.004+02:00

Beangstigend, maar waar. Voor het eerst ben ik het met Afshin Ellian eens.
Ellian's stijl is niet de mijne, maar ik ben het met hem eens: het is een gotspe dat het misbruik van de geschiedenis door staatssecretaris Bussemaker gepropageerd wordt.
Natuurlijk moet iedere Nederlander onderwezen worden in de Nederlandse geschiedenis, maar niet op deze manier. 'De' waarheid over de geschiedenis bestaat niet - dat weten we wel, maar hier worden de grenzen van het redelijke zover overschreden dat men het domein van het belachelijke terecht komtl. De grote aanwezigheid van bijvoorbeeld Marokkanen in Nederland is voornamelijk iets van na de Tweede Wereldoorlog, en daarvan moet de geschiedenis verteld worden. Niet van iets dat er niet is - of slechts geforceerd gevonden kan worden.

Uit recent onderzoek is trouwens gebleken dat het meeste sjouw- en tilwerk voor de hunebedden is verricht door Poolse trechterbekercultuurmensen.

De provincie Utrecht

2008-03-27T13:37:00.002+01:00

Alles in de wereld is opgebouwd uit stukken een aantal keren zo groot als de provincie Utrecht. Regenwouden, overstroomde gebieden, Chinese provincies, grote steden: allemaal zijn ze te vatten in 3, 5 of 7x de provincie Utrecht. Je hoort vaak iets als “Moskou is een stad ter grote van de provincie Utrecht.”

Gisteren in de NRC:

“Een ijsplaat van ongeveer 13.000 vierkante kilometer (bijna tien keer de provincie Utrecht) dreigt af te breken en te smelten.”

Op zich is dit natuurlijk heel erg, van die ijsplaat, en dertienduizend vierkante kilometer is ook heel erg groot. Maar natuurlijk raak ik pas echt gealarmeerd als ik weet dat de ijsplaat 10 (tien!) keer de provincie Utrecht is. Maar waarom die voortrekkersrol voor de provincie Utrecht, en waarom altijd aansluiten bij de belevingswereld van de mensen in het midden des lands? Waar blijft de regio?

Ik heb het even opgezocht. Utrecht is 1386 km2 groot en dus is de afbrekende ijsplaat 9,38 keer zo groot als Utrecht. Een provincie als Drenthe is 2346 km2 groot. Delen wij dit op 13000, dan kom je uit op 4,92. Nog veel mooier was dus: “bijna vijf keer zo groot als de provincie Drenthe”. Nog beter is Limburg (2153 km2), 6,03 keer zo klein als de ijsplaat.

Maar ook hier zien we de onvermijdelijke dictatuur van de Randstad: alsof de provincies aldaar de beste maat zouden zijn om de rest van de wereld aan af te meten. Welk een belachelijk provincialistische hoogmoed.

Hugo Claus

2008-03-20T13:24:00.004+01:00

Ja hoor, onze Perzische vriend flikt het weer. Nog geen dag is de grootheid Hugo Claus in buitengewone waardigheid gestorven, of het vleesgeworden, dikke onbeschoft eigent zich de literaire nalatenschap op voor een staaltje letterkundige verminking. En dat natuurlijk om mohammed maar weer eens een hak te kunnen zetten.
Lees hier hoe de columnist der columnisten Hugo Claus een eerbetoon brengt.

inconsistentie

2008-03-15T15:30:00.000+01:00

Gisteren verscheen van Mark Rutte een opiniestuk in NRC, “Laat Wilders met zijn film met rust.” De bekende platitudes kwamen weer voorbij. Ik citeer: “We moeten pal staan voor de vrijheid van meningsuiting - ook als een mening ons niet aanstaat.” Hierover twee opmerkingen. Ten eerste is het in Nederland nog nooit zo goed gesteld geweest met de vrijheid van meningsuiting als nu. Van radicale moslims tot radicale Verlichtingsfundamentalisten en alles wat daartussen zit, iedereen roep maar lekker door. Geen mening zo abject of zij wordt wel ergens verdedigd. Ten tweede is het gek dat deze waarde, vrijheid van meningsuiting, zo wordt geabsoluteerd. De enige waarde die wij kennen die kennelijk niet door een andere waarde wordt begrensd, en ook nergens meer wordt beargumenteerd. De vrijheid van meningsuiting is heilig, punt.

Volgende citaat. “Onze kernwaarden, gelijkwaardigheid van man en vrouw en de scheiding van kerk en staat, zijn niet onderhandelbaar. Gezien de verandering in deze kernwaarden gedurende de afgelopen eeuw in Nederland lijken ze me behoorlijk onderhandelbaar.

Laatste citaat: “Moskeeën en jongerencentra die radicale imams een podium bieden, moeten worden gesloten. De desbetreffende imams, die de wet overtreden, moeten het land worden uitgezet. Als zij de Nederlandse nationaliteit hebben, moet hun die worden ontnomen, zodat ze kunnen worden uitgezet.” En nou snap ik het niet meer. Ik herinner even aan het hierboven geciteerd: de spierballentaal over dat je ook meningen die ons niet aanstaan moet verdedigen. Maar zo simpel is het kennelijk niet. Daarnaast toont Mark Rutte ook meteen aan hoe hij zich aansluit bij een groter wordende groep mensen die de “niet onderhandelbare” scheiding van kerk en staat kennelijk toch niet echt een scheiding vinden. Want wat stel Rutte op de keper beschouwd voor: ingrijpen van de staat in de kerk (moskee), radicale imams moeten niet zomaar wat kunnen zeggen.

Dus wat hebben we geleerd: we moeten pal staan voor de vrijheid van meningsuiting en de scheiding van kerk en staat. Oh nee, de staat moet juist ingrijpen in de kerk en de vrije meningsuiting moet juist ingeperkt. Misschien is het dan toch zo dat er aan alle waarden bepaalde grenzen zitten?

Dus Mark: volgende keer even nadenken voor je onzin schrijft, analyseer je betoog even voor je het opstuurt.

geesteswetenschappen

2008-02-28T08:33:00.001+01:00

De geschiedenis is een empirische wetenschap over een inmiddels verdwenen werkelijkheid en daarom per definitie problematisch. Toch zijn zowel de geschiedenis (inmiddels verdwenen) en geschiedverhaal (door de geschiedwetenschap) interessant om mee te maken of te lezen. Althans, ze kunnen dat heel goed zijn.
Zo’n verhouding is er niet voor de literatuur en de literatuurwetenschap. Literatuur is leuk, vaak mooi en soms ontroerend om te lezen. De literatuurwetenschap is daarentegen een volslagen overbodige discipline, ook omdat literatuur, in tegenstelling tot geschiedenis, nog bestaat. De literatuurwetenschap fabriceert over het algemeen abjecte monsters. Een citaat om mijn punt te maken:

“De bedoelde diachrone benaderingswijze, geïnteresseerd in het repertoire van generieke kenmerken dat in een bepaalde periode de verschijningsvorm van het genre determineert, rekent het zich tot taak de minimalistische definitie uit te breiden met onderscheidende, variabele en daarmee literairhistorisch relevante caracteristica: de vermomming als geschiedschrijving op basis van een authentificerende provenance van de tekst behoort dan bijvoorbeeld tot de typerende strategieën van de achttiende eeuwse ‘pseudo-factual fiction’.”

Deze ene (!) zin heeft natuurlijk betrekking op de historische roman en komt uit:
J.R. van der Wiel, De geschiedenis in balkostuum. De historische roman in de Nederlandse literaire kritiek (1808-1874) (Leuven en Apeldoorn 1999).

Punt gemaakt.

naakt

2008-02-14T14:10:00.000+01:00

Terug naar het Victoriaanse tijdperk.

droomland

2008-01-24T08:21:00.000+01:00

Ik ben net zo onder de indruk van het geweldige mandaat dat Rob van Gijzel van de kiezer heeft ontvangen als hijzelf. Immers, 80 procent van de Eindhovense kiezers maakt het geen reet uit welke van twee pvda'ers burgemeester wordt en nog eens 6 procent heeft voor die andere ,waarvan iedereen morgen toch de naam vergeten is, gestemd.
Inderdaad: nog een ongeldig burgemeestersreferendum, een groot succes!

film

2008-01-23T09:28:00.000+01:00

Zou iedereen eens op willen houden met dat gezeik over die film? Ja? Bedankt alvast.

tradities!

2008-01-19T23:43:00.000+01:00

Een goede vriend (de woorden 'goede vriend' zijn sinds de dood van Barend en Van Dorp een beetje in onbruik, ik wil dat tegen gaan) van me houdt er vreemde redeneerpatronen op na. Ik heb begrepen dat hij, en zijn actiecomite 'De traditie in ere hersteld', er voor pleit 98% van de wereldbevolking uit te roeien, alle menselijk ingrijpen op een enkele grotschildering na teniet te doen, en nu eindelijk eens Jurassic Park in de praktijk te gaan brengen. Om de traditie in ere te herstellen: we hebben immers veel langer in beren- (of ander harig beesten-)vel rondgelopen dan dat we dat niet doen. Het actiecomite zet zich verder naar verluidt in voor herinvoering van de slavernij: die is er langer wel dan niet geweest zoals uit recent historisch onderzoek is gebleken (door Geert Mak verricht, die overigens de gewaagde these heeft geponeerd dat als Nbumu 'de knots' Hrgawe in 8300 voor Christus ergens in Donker Afrika niet Kjolit 'de overspelige' Wdugo had vermoord, de kogel die Franz Ferdinand raakte in 1914 een nanometer meer naar rechts geweest was. Dan was er geen Eerste Wereldoorlog geweest, geen moord op Walter Rathenau, geen Tweede Wereldoorlog, en tot slot, het was toch een ernstige zaak geweest lieve mensen, geen teleologische zondagavondvertelling). Enfin, de afschaffing van de slavernij is slechts te wijten aan een triest misbegrip van de geschiedenis. En daartegen komen nu gelukkig mensen in opstand.

de vrijheidsstrijder uit Iran

2008-01-18T08:58:00.000+01:00

Vroeger deden ze het samen, De Winter en Ellian. Nu moet onze staatsrechtgeleerde het in zijn eentje doen. Vol genot, en vooral intellectuele bevrediging lees ik iedere dag zijn weblog. Onverwachte invalshoeken en dito standpunten, subtiele redeneringen, grote verdraagzaamheid tegen andersdenkenden. Een prachtige stijl, wars van vergezochte metaforen en al helemaal van vergelijkingen met neonazi’s.

Ironie dus. Het is een kleine droom om nog eens zo’n column van Afshin Ellian helemaal te ontleden en af te maken, maar dat is misschien voor een andere keer. Nu even de inconsistentie die volgens mij al zijn blogjes kenmerkt. Aan het begin van de week verdedigde hij het recht van Hero Brinkman om de Antillianen, of in Ellian’s lezing alleen de volksvertegenwoordigers, flink te beledigen. Gek trouwens dat Ellian denkt dat als je volksvertegenwoordigers (het woord verraadt het al een beetje: vertegenwoordigers van het volk) beledigt, je dan niet het volk zou beledigen. Anyway, die Antillianen moeten niet zo zeuren, dat moet je kunnen hebben, daar hebben we recht op, om dat soort dingen te zeggen. U kent het wel: vrijheid van meningsuiting, in dit geval “recht om te kritiseren”. En in het Bassie en Adriaan jargon van de Partij voor de Vrijheid wordt dat een “grotendeels corrupt boevennest”. Bon!

Dan gister, Ellian heeft weer een onderwerpje uit de oude doos: de burkini. Ik weet niet of er in die tijd ook komkommers geteeld werden, maar een paar maanden geleden was het even belangrijk dat vrouwen in een of ander belachelijk gewaad het zwembad indoken. Kijk, en hier moet je bij vriend Ellian niet mee aankomen. Hieraan moeten wij aanstoot nemen! Dit soort daden moeten echt niet door de beugel kunnen. De vrijheid zo’n ding te dragen mag niet bestaan, hier moet ingegrepen worden! Zo’n burkini, het is “geïnternaliseerde terreur”.

Ellian zal wel zeggen dat hij beide keren opkomt voor de vrijheid. Ik vind het merkwaardig: waarom moeten Antillianen zich de beledigingen van Hero Brinkman laten welgevallen en Brinkman die vrijheid laten, en moeten wij ingrijpen als er dames in de gekste kleren het zwembad inspringen en hen de vrijheid daartoe benemen? (Behalve dan dat het “een bron van nachtmerries voor de kleine kinderen” kan zijn).

de blauwe kater

2008-01-16T23:44:00.000+01:00

Stamkroegen zijn belangrijk. Mijn goede vriend zal het beamen. In Groningen is er Het Pinteljee, Het Paard, De Singelier. In Veenwouden het niet meer bestaande Honk, in Brussel De Laffe Herder en Kafka. Het gaat er niet om hoe vaak je in die kroegen komt, het gaat erom dat je ze stamkroegen noemt. Zo is er de Rotonde, een stamkroeg in Brussel waar ik nog nooit geweest ben. In Leuven heb ik er al drie tot stamkroeg benoemd: de Commerce (naast de universiteitsbibliotheek), Gambrinus (met het beste interieur van Leuven) en De Blauwe Kater (een jazz en bluescafe - goeie shit).

En dat brengt me na een Per Seconde Wijzerachtige inleiding tot mijn punt. In mijn jas vond ik een bierviltje terug, beschreven in de Blauwe Kater. Er hing daar namelijk een poster voor een concert, en een van de sponsoren was het bedrijf van Theo de Vlieger uit Hamme. Mooi! Leuke daaraan was dat je volgens de poster de man kunt bellen voor alle Algemene Ondernemingen die je maar wilt uitvoeren. Ben benieuwd. Algemene Ondernemingen.

7:00:00

2008-01-14T09:04:00.000+01:00

De eerste maand dat ik in België was, deed ik niet aan sport. Eind oktober heb ik een maandkaart gekocht voor het zwembad in de Sportoase ‘Philipssite’. Sindsdien ga ik iedere dag (of zo vaak mogelijk) zwemmen, ik ben al aan mijn derde maandkaart toe. Om dit een enigszins heroïsch tintje te geven, wil ik meteen bij openingstijd, zeven uur ’s ochtends, aanwezig zijn. Om deze heroïsche daden ook nog te kunnen bewijzen (voornamelijk aan mezelf) bewaar ik de bonnetjes die ik iedere dag krijg. Mijn kaart wordt gescand en ik krijg een bewijsje met daarop mijn naam, kaartnummer en de woorden ‘manuele registratie van 1 bezoekers’ (sic!, voor het eerst in mijn leven dat ik ‘sic!’ gebruik, ik hoop dat ik het goed doe). Deze bonnetjes bewaar ik, en de stapel die ik nu verzameld heb, is de getuige van mijn gezonde levensstijl.

Vorige week dinsdag echter deed de kassa het niet. Iedereen mocht vrij door lopen, niemand kreeg een bonnetje. Waarschijnlijk heeft geen van de vaste bezoekers (want het zijn allemaal vaste bezoekers; het zwembad heeft mijn leven verrijkt met vele gezichten die ik goed ken, waar namen bij horen die ik nooit zal weten) dat erg gevonden. Sterker nog, de meesten van hen zie ik het pas ontvangen bonnetje dagelijks in de prullenbak gooien. Ze weten niet wat ze weggooien. Voor mij is het ontbreken van het bonnetje echter een kleine ramp: mijn verzameling is niet meer compleet. Nu heb ik maar zelf op een bonnetje van een andere dag geschreven dat ik op 8 januari echt wel geweest ben.

Het was vorige week ook een optie geweest om later een bonnetje te vragen, maar dat ik heb niet gedaan. Om twee redenen. Ten eerste vond ik het een beetje stom om bij het naar buiten lopen te vragen of ze mijn pasje nog even door de scanner zouden willen halen: wat zouden de mensen wel niet denken! Ten tweede, en misschien nog wel belangrijker, was er dan de verkeerde tijd op het bonnetje komen te staan. Want dat is het laatste dat nog op de bonnetje afgedrukt staat: de tijd waarop de kaart is gescand. En die zou vorige week natuurlijk veel later geweest zijn dan die heroïsche zeven uur, die ik iedere dag zo dicht mogelijk probeer te benaderen. En dat brengt mij bij de dag van vandaag en het onderwerp van dit blogje: de kassa deed het, ik kreeg een bonnetje en voor het eerst in mijn zwemcarrière prijkte daarop de tijd: “7:00:00”. Een groot geluk!

desanne van brederode

2008-01-13T23:25:00.000+01:00

Ik snap dat het moeilijk is in de kleine komkommertijd een column te schrijven, maar dit! Desanne van Brederode hoort in de Sp!ts.

schijndemocratie

2007-12-19T10:08:00.000+01:00

Wie gaat hier nou voor stemmen? En wie gelooft er nou dat "partijpolitieke overwegingen geen enkele rol hebben gespeeld? Zo dom zijn ze in Eindhoven nou ook weer niet.

rita verdonk

2007-12-10T09:57:00.000+01:00

Je kunt veel van Geert Wilders en zijn website zeggen, maar je weet wel waar hij voor staat. Een beter Nederland en het Verkiezingspamflet staan gewoon online. Je kunt het ermee eens zijn, je kunt het er niet mee eens zijn.
Bij Rita Verdonk ligt dat anders. Net heb ik eens een bezoekje aan haar website gebracht. Wat valt daar te zien? Een stukje over Rita (als lezer ben je op voornaam-termen met Rita). Er is nieuws, een weblog (beide met ongeveer dezelfde productiviteit als mijn weblog) en je kunt ‘meedoen’ (werk verrichten voor Rita) of ‘steunen’ (geld overmaken naar Rita). Maar waar je aan meedoet? Wat je steunt?
Het enige dat ik eruit op kan maken is dat Rita staat voor duidelijkheid en daadkracht. Het moet maar eens afgelopen zijn met het denken in termen van links en rechts, Rita denkt “in termen van oud en nieuw”. Ik neem aan dat Rita zichzelf als nieuw ziet, maar zeker kun je het nooit weten: ze zegt het niet. En wat dan nieuw (of oud) is? Wie weet.
Als we op de weblog af mogen gaan, zijn de speerpunten van Rita: het ontvangen van Hyves-vrienden, het oplossen van het fileprobleem en het rondkrijgen van de beweging.

Maar er is meer. Op mijn computer heb ik een flashblock geïnstalleerd. Handig, hoef je niet steeds door al die stomme flashanimaties heen. Maar het ontnam me in eerste instantie wel het zicht op de uitspraken van Rita die kennelijk van een zo groot gewicht zijn dat ze de hele kop van de pagina moeten vullen met een veelbetekenend fotootje van Rita erbij. Het is het meest programmatische dat ik bij Rita ben tegen gekomen. Ik citeer:

(Rita met paraplu) “De Nederlander moet weer kunnen lachen om zijn loonstrookje.”

(Rita aan het roer) “De hypotheekrente-aftrek staat als een huis!”

(Rita met krant) “Je bent geen ondernemer geworden om full-time formulieren in te vullen.”

(Rita, weer met paraplu, krant of roer) “Je werkt om te leven, niet om belasting te betalen.”

Ik ga hier geen ironische opmerkingen over maken. De cultus van de ‘nieuwe politiek’, van ‘de mensen in het land’, van de ‘duidelijkheid’, van het ‘problemen benoemen’, van ‘duidelijkheid en de daadkracht’ is een overtrokken karikatuur van zichzelf geworden. Niemand ziet het, iedereen neemt het serieus.

schande

2007-12-05T08:41:00.000+01:00

Nederland heeft een absurd zware loting voor het komende EK voetbal. Wereldkampioen Italie, vice-wereldkampioen Frankrijk, en winnaar van 'onze' kwalificatiepoule Roemenie moeten niet alleen in de eerste ronde verslagen worden. Zeer waarschijnlijk moet Nederland, mochten 'wij' de eerste ronde en de kwarftinale overleven, in de halve finale alweer tegen een van deze landen aantreden. Lees hier. En Duitsland, dat heeft het natuurlijk weer wel getroffen bij de loting.

geert wilders

2007-11-28T22:27:00.000+01:00

Wie de weblog van Geert Wilders wel eens leest, kan bijna niet anders dan in lachen uitbarsten. Ik wil niet beweren dat ik allemaal juweeltjes produceer. Eerder het tegendeel; ik citeer dan ook nogal veel uit slechte bron. Maar Wilders: zijn proza is echt bedroevend lelijk en nog eens potsierlijk bovendien. Het is al vaker gedaan om de taal van opkomende extreem-rechtse bewegingen bij te houden (Victor Klemperer’s LTI is natuurlijk het grote voorbeeld), maar nooit moet het zo lachwekkend en bedroevend tegelijk zijn geweest als bij Wilders. Een korte analyse van zijn weblog van 23 november 2007.

De PVV wil in elk geval nooit deel hebben aan de brede volksbeweging die Wiegel heeft voorgesteld. Wilders formuleert het aldus: “De PVV zal hier echter in nog geen honderdduizend jaar aan meedoen.” Groep vijf proza. Ik hoor Verdonk al reageren: “ToN wil altijd nog duizend jaar meer niet meedoen aan die beweging dan PVV.”

Daarop volgt het voorstel van Fleur Agema, een langer citaat:

“Verder stelde zij deze week voor om het gebruik van alcohol door jonge bestuurders en ook het in de auto stappen van een jongere bij een andere jongere die alcohol gedronken heeft strafbaar te stellen. Ik ben er van overtuigd dat dit de veiligheid op onze wegen zal verbeteren.”

Me dunkt, goed punt: rijden met drank op, lijkt me niet verstandig en moet nodig eens verboden worden. Of zou dat toch al het geval zijn? En daarbij, heel ver zal het met de handhaving van deze buitengewoon vernieuwende wet ook niet komen, aangezien agenten zich volgens een ander lid van de club van Brammetje Bond, Hero Brinkman, zich maar eens met wat anders dan verkeersovertredingen moeten gaan bezighouden. Aldus Wilders:

“Mijn collega Hero Brinkman stelde voor politieagenten veel minder bekeuringen uit te laten delen en in plaats daarvan 1.200 agenten extra in te zetten om straatterroristen, vaak van Marokkaanse komaf, keihard aan te pakken en daarnaast 1.000 agenten in te zetten voor het actief opsporen van de meer dan 100.000 illegalen in ons land en het aanhouden van criminele buitenlanders.”

Bedroevendst vind ik nog het woord “straatterroristen”. Wat moet ik me hierbij voorstellen? Jochies die uit naam van Allah aanslagen plegen op stoeptegels en prullenbakken en als beloning daarvoor in het leven na dit leven een nog ongebruikte opblaaspop krijgen? Hij zal wel gewoon tuig bedoelen. En: de kleine dorpen schieten er weer bij in. Want bij ons zijn de criminelen meestal geen buitenlanders en die kunnen we volgens Wilders en zijn eigen Hero beter laten lopen, daar zijn die agenten niet voor.

Dan volgt er nog wat blabla over mensen die het land uit moeten, en dan volgt een peroratie die klinkt als Cato de Oude in zijn beste dagen:

“We moeten de islamisering van Nederland stoppen. Ik wens u een goed weekend!”

De nevenschikking is lachwekkend. Hij floept het er zo even uit, tussen neus en lippen door. Wilders tegen zijn vrouw als ze uit boodschappen gaat: “Oh ja schat, vergeet je niet de islamisering van Nederland even te stoppen.”

Zou er wel eens iemand op Wilders gestemd hebben die zijn weblog heeft gelezen behalve hijzelf?

huisregels

2007-11-28T22:00:00.000+01:00

Is het tijd voor weer eens een logje? Ja, eigenlijk wel, de maand november mag toch niet passeren zonder van de middelen van massacommunicatie gebruik te maken. En er is reden!

Sinds vorige week heerst er een streng regime in de Goede Herder, het koten (gek meervoud, ik zou zeggen: kots of kotten, beide ook niet geweldig, maar koten bekt ook niet echt lekker) – complex waar ik woon. Een greep uit het magnifieke proza dat onze eetkamer siert en vooral bedoeld lijkt om ons bang te maken

Over de afwas: “Het is uiteraard van primordiaal belang dat deze gebruikte materialen dagelijks worden gereinigd. Het gaat hier om simpele en eenvoudige hygiëne. Jullie gezondheid, zelfs jullie leven hangt hier vanaf…”

(Let vooral op het gebruikt van het woord primordiaal, de schrijver was hier gezien de onderstreping ook nogal tevreden over. Ik kende het woord nog niet. Angstaanjagend zijn vooral de drie puntjes op het einde. Ik wacht nog op een uittreksel van het VN-rapport over de situatie in de afwasloze gebieden, en het aantal doden veroorzaakt door te weinig afwas.)

Over gedrag in de avonduren: “Tussen 22:00 uur ’s avonds en 08:00 uur ’s morgens: (…) niet lopen in de gangen.”

(Er mag meer niet, zoals douchen – gek, als je bedenkt dat colleges hier regelmatig om 8 uur ’s ochtends beginnen. Maar de lezer begrijpt: ’s nachts wordt er in de Goede Herder alleen nog maar door de gangen getijgerd, gekropen of gevlogen om ergens te komen.)

Tot slot, ik kan niet alles citeren, iets over het rookgedrag: “Op bevel van de brandweer van Leuven mag er NIET gerookt worden: in de gebouwen, in de kamers of studio’s, op de WC, in de keuken.”

(Tekenend voor de redeneertrant van de opstellers van dit document)

Enfin, het leven gaat gewoon door met de vreselijke beperkingen die het nieuwe regiem met zich meebrengt.

waarbenjij.nu

2007-10-24T21:22:00.000+02:00

Zo, wel weer eens tijd voor een berichtje vanuit hier. Lang geleden alweer zeg. Nou, in ieder geval bedankt voor alle reacties uit Nederland, vind ik leuk om ook eens te horen hoe het bij jullie allemaal goed. Wel goed gelukkig. Ga er maar vast voor zitten want ik heb weer heel wat meegemaakt, dus dat wordt weer een heel verhaal.

Vorige week heb ik eerst op woensdagavond een meeting gehad van de internationale studenten, was wel weer even tof. Volgende ochtend moest ik vroeg op voor college, toen kon ik wel merken hoe gezellig het de avond daarvoor geweest was. ;-)

Donderdag dus college gehad en toen kwam ik Uwe nog tegen, een Duitser die ook geschiedenis studeert en hier aan zijn Nederlands een beetje werkt. Met hem en Alex (een andere Duitser, spreekt heel goed Nederlands trouwens) heb ik toen in de Alma gegeten. Omelet met rijst, ongelofelijk die combinaties in de Alma, maar ja: het is goedkoop (en ik blijf een Nederlander hè J)

Toen zijn we nog even op een terrasje gaan zitten op de Grote Markt. Daar is ook de foto hieronder van. Jammer dat Alex en Uwe net niet op de foto staan.

Het was toen nog mooi weer, veel mooier dan nu. Het kan namelijk in oktober al heel koud zijn in België, zelfs onder nul. Die avond nog even een supermooie avond gehad in de fakbar van letteren. Daar was een feestje met als thema ‘het verre westen’. Met Cesar (een Mexicaan van geschiedenis) en Beatrice (een Italiaanse, Italiaanse literatuur) mooi wat pinten gepakt. De fakbar: (helaas zijn Cesar en Beatrice net weggesprongen toen ik een foto wilde nemen)

De volgende dag begon weer een beetje matig, zeker aangezien mijn huisgenoten allemaal om acht uur college hadden en me wakker meenden te moeten maken. Pfff! ’S Middags toch nog even in de bibliotheek gezeten om te studeren. Hier nog een fotootje van de bibliotheek. Mooi ding zeg, van binnen ook maar dat zie je nu niet.

Die avond even lekker naar Brussel geweest. De trein had wel driekwartier vertraging (de Belgische spoorwegen zijn bijna nog erger dan de NS, grapje!). Daar was Thomas. Even wat fijne Belgische biertjes gedronken en het leven doorgenomen. Zo het was daar ook al weer flink laat. We zaten hier op een terrasje op de Grote Markt, maar het is me niet gelukt om Thomas ook op de foto te krijgen. En het werd die avond ook pas heel laat donker in Brussel.

In de dagen daarna nog superveel beleefd, maar dat zet ik in mijn volgende berichtje wel. Dat komt eerder dan deze keer en dat beloof ik! Groetjes en kusjes aan iedereen!

oudere mevrouw in de alma

2007-10-24T21:08:00.000+02:00

-“Prachtig, twee van de Italianen. En jullie spreken ook nog eens perfect Nederlands. Heel knap.”

Raf: “Maar ik ben Belg en hij is Noordnederlander, een Fries zelfs.”

-“En uw grootvader? Die is Italiaans!”

Ik: “Nee, niet dat ik weet!”

-“Hahaha, niet dat ik weet! (…) Niet dat ik weet!”

Dit speelde zich vanmiddag af in de alma (het universiteitsrestaurant), waar Raf en ik naast elkaar zaten te lunchen en door onze zwarte haren de interesse hadden gewekt van de oudere mevrouw schuin tegenover ons.

nikita

2007-10-20T16:07:00.000+02:00

Er zijn (minstens) twee soorten verwondering. Een is een vrolijke verwondering die men met een aangenaam gevoel ondergaat, bijvoorbeeld bij mensen in gekke pakjes omdat het jeugdbewegingendag is, zoals gisteren. Of als men de “Stop Bologna. Ook ik wil mijn onderwijs in het Nederlands”-sticker ziet.

De tweede soort verwondering gaat gepaard met een stijgende ergernis. En deze stijgende ergernis heb ik net moeten ondergaan.

Stel je een plek voor waar alles ontzettend veel kutter en minder efficiënt geregeld is dan in Nederland. En noem die plek: buitenland.

Of nee, beter: noem hem België.

Of nog beter: noem hem een Belgische supermarkt, en dan in het bijzonder de GB waar ik mijn boodschappen doe.

Op die plek heb ik namelijk net langer dan een kwartier in de rij gestaan voor de kassa, waarachter de met het noemen van haar naam al lang volprezen caissière Nikita met een onnavolgbare traagheid de boodschappen van de klanten van de GB verwerkte. Nikita onderscheidt zich alleen in leeftijd van de andere Belgische caissières: ze is twintig of dertig of veertig jaar jonger dan haar collega’s maar net zo lelijk, traag en oliedom.

Maar Nikita is op zich geen berichtje waard. Zij was slechts even het fixatiepunt van mijn ergernis, en niet omdat ik in de rij stond: dat doe je altijd in een Belgische supermarkt. Nee, het probleem is de GB: het is de enige winkel in Leuven met zelfscankassa’s, u weet wel: kassa’s waarbij je zelf je boodschappen kunt scannen. Vooral in België geen overbodige luxe, je bent zelf immers altijd sneller dan Nikita en de haren. En bij zo een zelfscankassa is er maar één caissière nodig om 4 (zegge: vier!) kassa’s in de gaten te houden. Efficiënt, non? Waarom komt er dan bij de GB niemand op het idee om op zaterdagmiddag, met lange rijen bij alle kassa’s (allemaal!) en volle boodschappenwagentjes bij alle klanten, waarom komt er dan niemand op het toch niet godverdomdst ingewikkelde idee een Nikita bij de zelfscankassa’s neer te zetten?

hehe

2007-10-17T18:09:00.000+02:00

Eindelijk weer eens een bericht. Ik ben druk geweest de laatste tijd met het schrijven van een onderzoeksvoorstel voor de heren Ankersmit en Tollebeek, en heb een paar daagjes in een heerlijk zonnig Parijs doorgebracht. Ondanks die zon ben ik snipverkouden teruggekomen trouwens.

Door deze onmenselijke drukte kon ik natuurlijk geen berichten meer op mijn weblog zetten. Maar nu heb ik door een slimme actie van mijn huisgenoten tijd over. Ik hoef namelijk niet meer af te wassen, dat doet de 'schacht'. Dat is niet een of andere ingenieuze Belgische afwasmachine zoals ik eerst dacht, maar een nog 'ongedoopte' eerstejaars die je kunt kopen. Voor 32 euro is er nu zo'n schacht van medicijnen aangekocht die voor twee weken de afwas komt doen en zelfs gaat koken. Na die twee weken is het feestje dan weer afgelopen en wordt de schacht in kwestie gedoopt - ook geen pretje. Net zag ik mijn pasgedoopte huisgenoot Bart (wiskunde, nu geen schacht meer) thuiskomen zonder kleren met alleen een plastic pak aan dat verdachte mannen in de herfst van 1992 ook in de Bijlmermeer droegen. Hij had namelijk net een middag door GFT-afval en een mix van koffie, melk, vet en van alles meer mogen rollen, en was daarbij zo smerig geworden dat hij zijn kleren meteen maar weggegooid had.

Maar allez, wij hebben een schacht!

regionaal nieuws (nogmaals)

2007-09-23T16:31:00.001+02:00

Ik kan het niet laten. Dit keer een lang citaat uit het regiokatern van Het Laatste Nieuws, dat zich kennelijk ten doel heeft gesteld iedere dag nieuws uit iedere gemeente te brengen. Dit was afgelopen vrijdag het meest nieuwswaardige uit S'heuvel-Zichem:

"Witloof en perziken weg. Uit een container die voor een winkel in de August Nihoulstraat stond, heeft een dief woensdagvoormiddag drie kilo witloof en evenveel perziken gestolen."

Einde bericht.

PS. Zou de dief een weegschaal bij zich gehad hebben?

belgisch nederlands - geen suggesties

2007-09-22T21:18:00.001+02:00

Ik ben niet de eerste en zal ook de laatste niet zijn, maar ik zeg het toch: in België is alles een beetje anders. De supermarkten bijvoorbeeld: ze zijn duurder (een pakje cashewnoten van 100 gram kost drieëneenhalve euro ofzo) en je hebt er niet alles (verse melk ontbreekt) of het wordt ergens anders bewaard (bladerdeeg ligt niet in het vriesvak, maar in de koeling). En Belgen staan graag in de rij: in de supermarkt ben je dus nooit meteen aan de beurt, voor de inschrijving bij de universiteit moest ik anderhalf uur wachten en voor een kaartje voor een Erasmustripje naar Brugge heb ik ook een kwartiertje gestaan. Maar wat het meest van alles hetzelfde is maar toch verschilt, is de taal. Ik heb al enkele fraaie voorbeelden gezien van wat Word als “Belgisch Nederlands” zou aanduiden (vraag: hoe frustrerend is dat voor Vlamingen, dat alles wat ze typen door Word groen onderstreept wordt? Of zouden ze een Belgische versie van Word hebben, waarin ons taalgebruik als “Nederlands Nederlands” wordt aangeduid?). Bijvoorbeeld: als je geld terugkrijgt, laten we zeggen 5 euro 23, geven ze wel gewoon die vijf euro maar die 23 cent worden steevast tot ‘centjes’ gemaakt. En inderdaad, ze gebruiken ook rustig die kleine ondingen waardoor mijn portemonnee in een paar dagen al onmogelijk dik geworden is. Of in de bibliotheek: er werd me gevraag of ik het door mij aangevraagde boek wilde inkijken of ‘ontlenen’. Toen ik koos om het boek maar te ontlenen (er is geen verschil met ons lenen), kreeg ik een papiertje met de ‘inleveringsdatum’ mee. En afspreken doe je in de voormiddag (dat is de ochtend) of de namiddag (niet de namiddag, maar de middag). En de tijd die daar volgens Nederlanders tussen zit, wordt door de Vlamingen als ‘onder de middag’ aangeduid. Ach, en verder zijn er de bekende dingen: ik ben op ‘kot’, en bijna iedere dag komt hier de ‘kuisvrouw’ etc. enz.

houthakken

2007-09-18T16:17:00.000+02:00

Ik ben in Leuven. Ondanks heftige geruchten over autovrije zondagen (een fenomeen dat in België nog steeds bestaat), heb ik toch mijn spullen al op zondag kunnen verhuizen.
Maandag ben ik definitief aangekomen. Het regende, en dat doet het nog steeds. De gang die ik met elf Belgen deel, is op mij na nog onbewoond (het collegejaar begint pas volgende week). Daarom ben ik nu maar mijn kamer aan het inrichten, met een muziekje aan en een open kamerdeur om eventuele bezoekers te lokken. Het werkt vooralsnog niet.
Om mijn integratie in het Belgische, en specifiek in Vlaams Brabant, op weg te helpen heb ik gister bij aankomst maar meteen twee kranten gekocht, Het Nieuwsblad en De Morgen. Het regiokatern ‘Leuven-Hageland’ van Het Nieuwsblad fascineert me mateloos, ook wel door het bericht onder de kop “Eeuwige tweede wint houthakkerskampioenschap”. Een lang citaat:

“Hoeilaart. Na jaren in het kielzog van kamioen Jos Sarens uit Wolvertem te eindigen won Eric Gilis uit Zaventem dit jaar het Vlaams-Brabants kanpioenschap voor houthakkers.
‘Het is inderdaad van in 2000 geleden dat ik nog eens kon winnen. Met de kettingzaag ben ik misschien iets beter dan Jos. Maar hij is fysiek een stuk sterker. Kijk maar naar het verschil in armdikte. Dat spreekt boekdelen’, zei Gilis toen de wedstrijd halfweg was. Hij had toen al een flinke voorsprong maar even later bleek dat Sarens hem bijbeende.
‘Het zal wel weer een Poulidorplaats worden’, wanhoopte Gilis. Maar de einduitslag bewees dat hij toch de beste Vlaams-Brabantse houthakker is. Sarens werd tweede en de derde plaats was voor Overijsenaar Rudy Nedergedaelt.”

Hierna volgt nog een stuk over dat er een jeugdig publiek op de wedstrijd afkwam, ook doordat kinderen mee konden doen. Lijkt me verstandig, houthakken met kinderen.
Maar zo’n stuk roept toch vragen op: hoeveel mensen doen aan deze sport? Is in Vlaams Brabant het houthakken een subcultuur die je moet kennen? Hoe werkt de puntentelling van het houthakken? En bovenal: hoe kan het dat zulke grote sterren aan het firmament van het houthakken als Jos ‘de spierbundel’ Sarens, Eric ‘eeuwige tweede’ Gilis en Rudy ‘de onbekende derde’ Nedergedaelt gewoon tijdens het kampioenschap, tussen twee belangrijke hakonderdelen door, de pers te woord staan. Daar hoeft men bij de voetbalmiljonairs tegenwoordig toch niet meer om te komen!

eerste bericht

2007-09-13T10:12:00.000+02:00

Alle begin is moeilijk.